در صورتی که یک یا چند کلمه یا عبارت و یا جمله، عیناً در آخر همهی بیتها پس از قافیه تکرار شده باشد، آن را ردیف و آن نوع شعرو قافیه را مردف میگویند؛ مثلاً جملهی «برنتابد بیش از این» در اشعار زیر ردیف است:
کوی عشق آمد شد ما برنتابد بیش از این دامن تر بودن انجا برنتابد بیش از این
بر بدیهه راندم این منظوم و بستردم قلم هیچ خاطر وقت انشا برنتابد بیش از این